Waar je de voorschriften van een RUP letterlijk naleest
Het kaartbeeld is maar de helft van een plan. De stedenbouwkundige voorschriften zijn het bindende deel. Zo vind je ze, en zo lees je ze.
Een veelgemaakte fout bij het opzoeken van bouwmogelijkheden: mensen kijken naar de kaart, zien een kleur of een zone, en trekken daar conclusies uit. Maar de kaart zegt alleen waar een zone ligt. Wat er in die zone mag, staat in een tekst.
Elk plan bestaat uit twee delen
Een RUP, een BPA en ook het gewestplan bestaan altijd uit een grafisch plan en uit stedenbouwkundige voorschriften. Het grafisch plan bakent de zones af. De voorschriften beschrijven per zone wat er is toegelaten, verboden of voorwaardelijk mogelijk.
De voorschriften zijn het bindende deel. Bij een vergunningsaanvraag toetst het bestuur aan die tekst, niet aan de kleur.
Waar ze staan bij een RUP of een BPA
De voorschriften horen bij het dossier van het plan, en dat dossier staat in het DSI-loket van het Departement Omgeving. DSI staat voor digitale stedenbouwkundige informatie. Elke fiche bevat het grafisch plan, de voorschriften, de toelichtingsnota en de besluiten.
Bij elk plan op deze site staat een rechtstreekse link naar die fiche. Je hoeft dus niet zelf te zoeken. Op de adrespagina staat die link bij elk plan in de stapel, en op elke planpagina staat hij prominent.
De juiste zone terugvinden in de tekst
Een RUP werkt met genummerde artikels, bijvoorbeeld artikel 5, zone voor centrumfuncties. De naam van de zone waarin jouw perceel valt, tonen we op de adrespagina. Zoek in het document naar dat artikelnummer of die zonenaam, dan sta je meteen op de juiste bladzijde.
Let op dat een plan vaak ook algemene voorschriften bevat die voor alle zones gelden. Die staan doorgaans vooraan. Lees ze mee, want daar staan bepalingen over bijvoorbeeld hemelwater, parkeren of erfafscheidingen.
Waar ze staan bij het gewestplan
Bij het gewestplan ligt het anders. De algemene voorschriften staan in het koninklijk besluit van 28 december 1972 over de inrichting en de toepassing van de ontwerpgewestplannen en de gewestplannen. Dat besluit beschrijft per bestemmingscategorie wat is toegelaten.
Daarnaast heeft elk gewestplan een eigen gescande plaat met de legende en met eventuele aanvullende voorschriften voor dat specifieke plan. Wij verwijzen daar rechtstreeks naartoe, inclusief het paginanummer waarop jouw bestemming staat. Dat scheelt bladeren in een document van tientallen pagina's.
Wat er nog bovenop komt
De voorschriften van het plan zijn niet het enige kader. Er zijn ook:
- stedenbouwkundige verordeningen van gemeente of provincie, die over het hele grondgebied gelden;
- sectorale regelgeving zoals het Bosdecreet, de watertoets en de regels rond onroerend erfgoed;
- de beoordelingsruimte van het bestuur, dat een aanvraag ook toetst aan de goede ruimtelijke ordening.
Een bestemming die iets toelaat, betekent dus niet automatisch dat je een vergunning krijgt. En omgekeerd: dat de buurman iets heeft gebouwd, betekent niet dat het mag.
Wat wij hier bewust niet doen
Wij vatten de voorschriften niet samen en interpreteren ze niet. Dat zou een schijnzekerheid geven die we niet kunnen waarmaken, want de toepassing hangt af van het concrete bouwplan. We tonen welke plannen gelden en waar de tekst staat. Zie onze werkwijze voor de volledige afbakening.
De fiche opent niet of het document ontbreekt.
Dat komt voor bij oudere plannen, waarvan de documenten soms nog niet volledig gedigitaliseerd zijn. Vraag het plan in dat geval op bij de dienst omgeving van je gemeente; die heeft het papieren dossier.
Ik vind twee versies van hetzelfde plan.
Dan gaat het meestal om een plan en een gedeeltelijke herziening ervan. De herziening geldt voor het gebied dat zij bestrijkt, het oorspronkelijke plan voor de rest. Kijk naar de datums en naar de contour van elk document.